Öncelikle Hakko Ailesi'nin başı sağ olsun. Ben Vitali Bey'in ölüm haberini duyduğum da inanılmaz hüzünlendim. Bunun nedeni kendisini basından dolayı tanıyordum bir de zaman zaman bazı davetlerde görüyordum ve bana inanılmaz derecede sempatik geliyordu. Tuhaf bir biçimde içim kabarıyordu. Zannedersem bu duyguma sebep olan neden Vitali Bey'in yüksek başarısı ve yüksek ruhunu hissetmemdi.. Bundan yaklaşık dört ay önce Kanyon Vakko'da alışveriş yaparken Vitali Bey'i yine gördüm mağaza içerisinde arabasıyla dolaşıyordu. Onunla karşılaştığıma o kadar sevindim ki kendi kendime bir merhaba demek istedim...
Vitali Hakko'ya merhaba demek isteyen ben Vitali Bey'den 'Merhaba' alınca şaşırdım. Yanıma gelerek "Ne kadar zarifsin, ne kadar şıksın, tam bir Vakko kadınısın, sizin gibi zarif bayanları Vakko mağazasında görmek beni çok mutlu ediyor dedi." O an şaşkınlıktan konuşamayıp yalnızca 'Çok naziksiniz efendim diyebildim ve yanımdaki Vakko çalışanı olan Ayşe Hanım'a dönüp Vitali Bey'in bana söylediği iltifatlara inanamadığımı söyledim ve 'sürekli mağazaya gelir mi?' diye sordum 'Evet Gül Hanım 15 günde bir uğrar, dolaşır bizlerle sohbet eder gider.. Hepimiz çok seviyoruz Vitali Bey'i' dedi. O an kendi kendime yıllarca 'Vitali Bey'e boşu boşuna sempati duymamışım ve duygumun karşılığını onun ağzından kendime iltifat olarak aldım.' dedim.. Bunu yazmak istedim çünkü çok ama çok etkilenmiştim. Ölümünden de çok etkilendim. Buradan tekrar rahat ve huzur içinde uyumasını diliyorum ve ailesine sabır diliyorum; yeri doldurulmayacak bir insanı kaybettiler...
Hepinize mutlu, huzurlu, hayırlı bayramlar ve yeni bir yıl diliyorum. Sevgi çiçekleri içinizden hiç solmasın...