Bu ara single´ım yani hayatımda hiç kimse yok! Düşündüğüm biri bile yok, çünkü o kadar yoğunum ki, bırakın sevgiliyi, kendime bile doğru düzgün ayıracak vaktim yok! İki ay daha böyle kritik ve yoğun geçecek, çünkü kariyerim açısından en önemli dönemleri yaşıyorum. Sonuç başarmak ya da başarmamak olacak (Allah korusun, düşünmek bile istemiyorum). Tam ben bu moddayken, yine her zamanki gibi haftalar öncesinden sevgililer günü reklamları ve kampanyalarıyla beynimize, gözlerimize ve kulaklarımıza resmen tecavüz edildi. Yeter ama gerçekten, millet evine ekmek götüremezken yok tektaş kampanyaları, akşam yemeği rezervasyonları ve otelde ayarlanan romantik gecceler! Hiç sevmediğim halde bende demagoji yapmaya başladım valla. Yok yok, vazgeçtim, demagoji yapmak istemiyorum. 14 Şubat´ı kutlayabilenler için iyi güzel, kıskanmakta hoş olmaz şimdi. Ama ben ne kıskanıyorum ne de ilgileniyorum aslında... Tabii ki güzel bir şeydir sevgililer gününü gerçekten çok özel bir insanla geçirmek ama özel olsun lütfen! Ve dediğim gibi buna zamanım olsun. Valentin gününü beraber geçirmek iyi hoş olur da, ya öncesi ve sonrası? Aşk öyle basit bir şey değil ki, biraz beslemek lazım.. Biliyorsunuz, şu susuz kalan çiçek klişesi!! Yok yaa, ben bu sene uğraşamıcam, ne 14 ile ne de Şubat´ile... Zamanım olsa önce sevgili değil, kendim için güzel bir şeyler yapardım! Ben öyle illaki hayatımda biri olması gerek diyenlerden değilim. Kendimlede çok mutluyum. Kalitesiz bir Popstar- ilişkisi (daha önceki yazılarımda bahsetmiştim bu tip beraberliklerden) yaşayacağıma, sadece benimle kalmayı tercih ederim. Bazı arkadaşlarım var, hayatında biri olmayınca kendilerini çok kötü ve değersiz hissediyorlar, single olmak onlar için en büyük kabus. O yüzden olur omaz insanlarla beraber olabiliyorlar. Bana göre bu tip insanlar kendileriyle barışık değiller ve kendileriyle yanlız kalmaktan korkuyorlar. Halbuki ne kadar üzücü!! İnsan çevresini daha iyi anlayabilmesi için önce kendini tanıması gerekir bence!! Ne öyle hayatını tamamen başkasına adamak ve kendini unutmak! Olmaz efendim, olmaz! Ne demişler, önce can sonra canan. Şimdi ilişkisi yok, yanlızlıktan öyle diyor diye düşünenler vardır içinizde mutlaka. Ama ben bir ilişkim olsada öyleyim. Mesela bana göre 24 saatini beraber geçirmek çok yanlış... Yapışık siyam ikizleri gibi gecce gündüz beraber olmak hiçte hoş olmaz. Bir ilişki içinde olsan bile yine de kendinle başbaşa ya da arkadaşlarınla kalmak için zamanın olması lazim bence. Sen de bu fırsatı aynı şekilde beraber olduğun insana vereceksin. Ama neyse, dediğim gibi, benim aklım zaten şimdi çook başka yerlerde… Kütüphanelerde ve kitaplarda...Hiç seksi bir durum değil biliyorum ama öyle ve ben şimdilik bundan memnunum. O yüzden 14 Şubat´ı kutalayanlara hayırlı uğurlu olsun... Bol bol aşk meşk olsun ama ben bu sene yokum diyorum. Yokummmm... (Acun Bey´in de kulaklarını çınlatalım biraz…). Kim bilir, belki seneye…Olmazsa yine üzülmem ama. Bu arada konuyla ilgili bir de anımı paylaşayım sizinle: Bir keresinde arkadaş grubumuzda sevgilisi olan bir arkadaşımız sevgilileri olmayan kızlara Valentin gününde çiçek getirmişti. Bazıları sevindi, çok tatlı buldu bunu, ama ben hiç hoş bulamadım maalesef! Öyle acıma duygusundan ibaret çiçeklere hiç ihtiyacım yok, o yüzden o arkadaşa burdan sesleniyorum: Canım benim, sen sevgilinle güzel bir sevgililer günü geçir, ama lütfen bu kez bana ve diğer kızlara acıma çiçeklerinden getirme! Mesaj adrese ulaşmıştır ... Hem bence boşverin bu sevgililer günü tiyatrosunu aşkınıza her gün değer verin olsun bitsin işte…